ÜŞÜR ÇOCUKLUĞUM
Sus
Yıkık bir duvar dibinde
üşümesin çocukluğum
Sus
Üşümesin gözyaşlarım
Bir panzerin paletinde
Oyuncaksız kalmışsam
Vurulmuşsa gamsızlığım
Yitirmişsem yüzümdeki tebessümü
Bu yaşta veballerle tanışmışsam
Sus
Utanmasın masumluğum
Yüzüme vurulan bir postalın morartısında
Sus/ çocukluğum incinmesin
Beni bekler naylon bebeğim
Sözüm vardı ona
Oynayacaktık daha
Yüzümüz buruşacaktı güneşlerde
Habersiz olacaktık
Akşamların gelişinden
Ama ansızın karanlıklar basıyordu
Ansızın hüzün / hüzün
Sus korkarım sonra
Sus kaçarım aydınlıklardan da
Sus ki
Görmesin bizi acılar
Sus ki
Darılmasın mutluluklar
Sus ki üşümesin çocukluğum
Bir yaz güneşinde..
Ayhan Dağhan
